15 augustus 2011   Voorbereiding voor mijn examens

Langzaam liep de zomer ten einde en kwamen de examens in zicht. Als laatste voorbereding ging ik 2 weken klimmen met enkele mede-studenten en een van de gidsen.

We begonnen in Saas-Fee: het dal omringd door 4000 meter bergen en met veel goede touren om te oefenen.

Hoe gebruik ik het touw, hoe ben ik veilig en natuurlijk hoe blijf ik snel op moeilijke routes met twee gasten aan het touw?

We klommen enkele mooie graten en maakten lange dagen.

Woensdag deden we de lange Nadelgraat, een overschrijding van enkele toppen. Een lange dag, totaal wel 14 uur.

En de volgende dag ging de wekker weer om half drie en volgde een dag van 17 uur. Die dag deden we de overschrijding Lenzspitze - Nadelhorn, een route die ik lang geleden al eens gedaan had.

Als klimmer beweeg je jezelf steeds op de graat en het is continu een uitdaging om de twee gasten veilig en snel achter je aan te krijgen. Maar alle aspiranten hadden een flinke dosis ervaring en iedereen kwam veilig en goed over de graat heen.

De afdaling leek wel eeuwig te duren en uiteindelijk kwamen we rond 8 in de avond weer terug in het dal.

Ondanks de lange vermoeide dagen hadden we toch nog de energie om vrijdag een kortere tour te doen, de overschrijding van de Breithorn. En hoewel iedereen moe was, konden we toch nog nog genieten van de mooie beklimming.

In de avond ging het direct door richting Italië, Dolomieten, voor de tweede week van onze voorbereiding.

Zondag middag gingen we verder met het gedeelte rots. De maandag was helaas te onbestendig om praktijk te doen maar dinsdag scheen de zon weer. En dus stonden we vroeg op en gingen we klimmen!

We beklommen de Grote Zinne, een van de mooie rotstorens in de buurt van Cortina d’ampezzo’ Wel via een eenvoudige route, omdat onze gids dat een betere oefening vond. ‘Moeilijke routes kunnen jullie zelf ook klimmen, terwijl de fouten juist gemaakt worden op de gemakkelijkere routes. Slechte ‘touwhandeling’, het vinden van de route en snelheid....’

Woensdag klommen we op de reusachtige zuidwand van de Tofana. Ruim 800 meter rots, steil omhoog. Een moeilijk te vinden route en uitdagende touwhandeling. Een mooie route om te oefenen met alles. Helaas hing er de hele dag een wolk om de berg, dus klommen we in de mist.

Maar aan het eind van de middag bereikten we de top: de zomerzon stond nog hoog aan de hemel en het uitzicht was betoverend.

Donderdag klommen we de oostwand van de Zahnkofel, een kleinere berg vlak bij de Sella pas. De rots was helaas niet zo mooi als we gehoopt gehadden. Maar door de losse stenen en de onoverzichtelijke route was het wel weer een goede training.

De laatste dag werd gebruikt om verschillende extra technieken te oefenen: hoe traverseer ik met gasten over een steile rotswand en hoe red ik iemand die gevallen is. Belangrijke punten bij het examen en dus de moeite waard om nogmaals door te nemen.

Uiteindelijk waren het twee erg goede weken. Nu is het wachten op de examens. 28 augustus beginnen we....met Zermatt als de eerste stop.